No ano 1655, o Almirante pontevedrés Juan García De Matos, Xefe dos galeóns de Nápoles, morre pelexando, dun canonazo da Escuadra Francesa, preto da costa de Barcelona.
Levaba 28 anos de constantes e leais fazañas. Deixou aos seus unha limpa folla de servizos. O título de cabaleiro da Orde de Santiago, que o recabara de Don Juan de Austria, e o Escudo que Felipe IV lle otorgou , cunha chave, unha gadaña e un castelo á beira dereito, e no oposto a bengala de Maestre de Campo.
Juan García, foi un dos tres famosos Almirantes Matos, xunto con Juan de San Vicente e o seu sobriño Domingo, Todos eles do arrabalde da Moureira.
Pasado un século, en 1758, un ancián membro da familia, Frei Bartolomeu Fernández, sexto neto do que fose Vicario de Mareantes, declaraba que os Matos eran persoas de calidade, honradez e estimación. Esmeráronse no servizo aos Católicos Reyes , de quen mereceu, para el e para toda a familia e descendencia, a honra de expedir ao seu favor Reais Cédulas para que se lles gardasen todas as excepcións e privilexios que merecían polos seus destacados servizos.
No museo de Pontevedra hai unha copia das Reais Cedulas, folio 30 r.
